-->
Purnomo Wahyudi

Rikala Tuwa Mbesuk

Rikala Tuwa Mbesuk

Rikala Tuwa Mbesuk
(Dening : Kurnia Desy Arimukti - Pembina Arinis Shofifah,S.Pd)

Wengi iki saya sepi  ketambah angin sumilir sing katon nujep rusuk jiwa, wadon ayu rikma cemeng  lagi lenyeh-lenyeh neng pelataran omah nyawang rembulan sing mesam-mesem padhang nyelorot. Nanging wadon iku pandangane abot kaya ana sing digetem. Jenenge pipit, bocah kang lagek lulus SMA lan lagek dadi mahasiswi iku tinggal kaliyan wong tuwa lan enyang kasangane nanging kanyatan pipit ngrasa yen deweke kaya ora tinggal kaliyan wong tuwa, iku amargi kawit cilik dheweke diemong kaliyan eyange. Wong tuwane pipit ewut nyambut gawe neng luar kota lan mulihe rong minggu pisan, ora salah yen pipit luwih lengket kaliyan eyange katimbang wong tuwane.
Sesuk pipit budhal neng luar kota nerusake pendidikan yaiku kuliah. Pipit ora mikir apa-apa kajaba eyang sing ngrawat deweke kawit cilik iku, deweke gundah atine ora ayem ape ninggalake eyang siji-sijine senadyan wis ana mbak inah sing ngrawat eyange.
                “Ndhuk pit.. ayo mlebu omah, yen suwi-suwi neng njaba engko masuk angin, angin wengi iku ora becik gae kesehatan”. Swara alus eyang kang ngajak mlebu njero omah.
                “enggih eyang”. wangsulane pipit bareng nggandheng eyange

*****
Srengenge mintip-mintip arep ngetokake kaendahane. Isuk sing adem iki dadi isuk kang susah kanggo pipit. Amargi deweke ape budhal neng luar kota ninggalake eyang. Pipit banjur pamit marang wong tuwa lan eyange,  luhe ora bisa dibendung kanthi brebes mili teka mata lan irung.
                “ayah, ibu kula pamit nggih, nyuwun donga slamet” pipit salim marang wong tuwa banjur ngrangkul ayah lan ibune
                “eyang pipit badhe sekolah nggih, eyang mugi-mugi diparingi segerwaras lan sae-sae, liburan semester pipit mantuk eyang boten sisah kuwatir”.
Barang-barange pipit wis mlebu mobil banjur pipit mlebu mobil karo dada-dada  lan isih ngusapi eluhe sing ora mandeg-mandeg.
Eyang ngrasa nelangsa amargi putu siji-sijine lungo lumayan suwi, nanging eyang tetep seneng putune bisa nglanjutake sekolah sing sae. Sabendino eyang mung kaliyan mbak inah pembantu kang ngrawat eyang amargi wong tuwane pipit nyambut gawe ora tahu mulih. Eyang mung kapikiran marang putu kasayangane nganthi ora doyan mangan.

*****
Enem wulan kepungkur, pipit wis bar semesteran lan saiki liburan deweke ape mulih neng omah asal. Neng perjalanan pipit katon gincrang-gincrang amargi wis gak sabar pengen kapetuk eyange, lan pengen kangen-kangenan kaliyan keluarga.
Nganthi omah pipit bungah banget tibakna wong tuwane lagi neng omah ora neng luar kutha. Nanging atine pipit sik ora tentrem kajaba wis kapetuk eyange, pipit linglung matane ngiwa nengen karo nyeluk-nyeluk eyange, nanging eyange ora ana nengdi - nengdi. Banjur dheweke takon marang ibuke,
“ibu, eyang dhateng pundhi kok boten enten?” takone pipit marang ibuke
“Eyang tindak ndhuk” wangsulane ibu pipit
“tindak pundhi bu?, eyang kan sampun sepuh?” Takon pipit malih, nanging ora digubris  karo ibu malah etog-etog ora krungu.
“bu jawab pipit, pipit kangen kaliyan eyang”. Amargi pipit ndedes ibuke njawab banjur ibuke ngomong satenane.
“eyang neng panti jompo ndhuk, ibu susah nyawang eyang sing ora gelem mangan, ibu lan ayah yo ewut nyambut gawe, mbak inah mulih neng kampung”
“Napa?” pipit sing lagi bungah malih wajahe suntrung ciyut, ora ana sing bisa diucapake malih, deweke ngrasa atine ajur mumur rakaroan amargi eyang sing disayang banget ana neng panti jompo, pipit kuwatir lan ora bisa mbayangna nasib eyange sing ora kenal kaliyan tiyang-tiyang neng panti jompo.
Pipit langsung mlebu kamar, ambegane seseg eluhe drodosan, dheweke ora nyangka ibu lan ayah tega ninggalake eyang siji-sijine neng panti jompo. Eyang sing wis nglairna lan ngedekake sampek bisa kaya mengkene sukses.
Apa aku mbesuk kaya ngunu lali kaliyan wong tuwa?
Apa nasibku mbesuk kaya eyang? Takone pipit njero ati
Pipit sing wis sawengi nangis gawe waswas wong tuwane, kabeh cara wis dilakoni gawe mbujuk pipit metu teka kamar.
Ujug-ujug pipit metu teka kamar karo neng tangane nggenggem album poto keluarga. Pipit nuduhake album iku neng wong tuwane tanpa ucap. Album kang wis lawas kebeg debu sing  ora tahu disawang nanging isine kebeg makna.
Ayah lan ibune pipit bingung maksude pipit, langsung dibuka album iku mata ibune pipit mbrabak lan saya suwe eluhe netes.
“Pipit janji rikala mbesuk ayah lan ibu tuwa, pipit badhe ngrawat ayah lan ibu”, ucape pipit bareng ngrangkul ayah lan ibune.
                Eyang mbalik mulih neng omah, saiki eyang, ayah, ibu, lan pipit wis kumpul dadi kulawarga sing utuh lan bagya.
Purnomo Wahyudi
Load comments